İlk günden beri kapatılmaması gerektiğini ve hatta dava açılmasının bile bir hata olduğunu söyleyip durdum. Ve karar anı geldi çattı. Televizyon karşısına kitlendim. Anayasa Mahkemesi Başkanı davanın ismini ismini okuduğunda bir an için kapatılma kararı okunduğu sandım . masaları yumruklarken nasılda kendimden emindim kapatılmayacağına dair. Nasıl bir kaosa sürekleniyoruz derken (….. kapatılması istemi il açılan davada ….) cümleinin devamı ile kararın değil, davanın isminin zikredildiğini anlayınca kendime geldim. Sayın Kılıç’ın kısa selzenişi bana bir ömür gibi geldi ve  sonunda ret kararını  duyunca  resmen oynadım.  Sevincimden havalara uçtum.

Artık demokratik bir ülkede yaşadığımızı, o ince sınırı geçtiğimizi, çok aydınlık günlerin bizleri beklediğini düşünürek sanki bir milli maçta atılan gollerden sonra goooool diye bağırmak geldi içimde. Bu harbiden bir goldü. Ama düşündüğünüz gibi Ak Parti karşıtlarına atılmış bir gol değil; Aksine Tüm dünyaya, bizi karanlığa itmeye çalışan çetelere, bombalar patlatıp canımızı alan teroristlere, bizleri ikinci sınıf ülke gibi gören, karanlık gören yabancılara attığımız bir goldü. Tabi ki bunların şakşakçılarınada gol….

Öyle umutluyum ki Türkiye’den… Çalışmak istiyorum, yatırım ytapmak istiyorum, buluşlar yapmak istiyorum. Büyük bir atılımın zemini oluştu Türkiye için.

Vatana millete hayırlı olsun…